Na een druk dagje fotograferen even gaan ontspannen aan de Mirabrug, en dat kan natuurlijk niet zonder camera!
Het was natuurlijk al pikdonker tegen ik daar was geraakt maar ik wou toch even proberen, gelukkig hangen er aan de brug vrij zware spots die de brug en nabije omgeving verlichten.
2 foto’s op statief, 1 uit de hand en 1 op de buik, ik denk niet dat ik ze verder moet aanwijzen 🙂
Een brug en een eiland, zonder dat deze met elkaar iets te maken hebben toch een juiste opsomming van een zonnige fotodag.
Mijn eerste stop was een fietsbrug in Eksaarde, het blijft een moeilijk onderwerp en hoewel je de zijkant moet trekken blijft het lastig een goed standpunt te vinden.
Takken en bomen hangen in de weg, en deze tijd van het jaar zien ze nog niet echt groen en dat is misschien wel spijtig geweest, toch een vriendelijk bezoekje gehad van een nieuwsgierige duif wat me oprecht deed glimlachen.
2de stop was het MAS in Antwerpen waar we voor de cursus ruimte ‘het eilandje’ in beeld moesten brengen. Ook veel hindernissen daar, boten, kranen, huizen en nieuwsgierige voorbijgangers die tussen ons kwamen staan met hun GSM, want wij met onze grote camera’s weten waar je moet staan! Niet dus, wij zijn zelf ook altijd op zoek, na een keer rond het eilandje te lopen vonden we toch wat standpunten die ons boeiden. Nu, ik heb dringend een nieuw statief nodig, hoewel het falen van mijn statief een creatief punt heeft is het niet aangenaam als je je nieuwe camera naar de grond ziet draaien. Niets aan de hand hoor, het plaatje was los gekomen en de lens zakte maar zonder degelijk statief ben je niet veel. (resultaat: laatste foto)
Hier zijn wat resultaten:
In het veld tussen de modder zag ik een witte vlek, ik volgde afdrukken van een onbekende en die stopte ook waar ik halt hield. Normaal zou ik niet rap naar dood beestje naartoe gaan maar wat ik zag sprak mij zo aan dat ik toch besloot een kijkje te nemen. Het was triest om zien, vleugels wijd open en kop op de grond. Met een gewrongen gevoel toch 2 foto’s gemaakt en dit is degene die me het meest aansprak.
Ik weet niet wat jullie ervan denken, maar ik blijf naar het beeld kijken, terwijl ik meestal ‘dood’ uit de weg ga.