Het was weer even geleden dat er kindjes voor mijn lens stonden, en dan moet je toch even terug je draai vinden.
En zo in volle zon is niet echt vergevingsgezind, je kan eigenlijk die kids bijna niet volgen met je reflectiescherm of flits.
Maar goed, we proberen op onze eigen manier, de zenuwen wat onderdrukken en toch proberen een leuk resultaat neer te zetten.
Hoewel ik over dat resultaat niet direct een goed gevoel had bleken toen ik thuiskwam toch enkele bruikbare foto’s.
Alvast bedankt voor de shoot Kelly en kids 😉
We blijven bijleren!
