Author: Niels

Zaterdagochtend kon ik niet zomaar in mijn bed kruipen, bij het naar huis rijden om 6u zag je eigenlijk dat het een schitterende zonsopgang ging worden. En ik wou die deze keer niet laten voorbijschieten! Dat wou zeggen eerst vlug naar de bakker om een taartje voor Elke die net 30 was geworden ,taartje in bed opgegeten, geen zorgen we hebben het dertig gehouden! 😉

Vlug de auto in en op naar Buggenhout bos, rugzak op de rug en stappen maar! Wel vervelend als je dan merkt dat er aan de ingang die je wil nemen ook gewoon parking is en je dus niet een paar honderd meter verder moest staan. Maar wandelen stond op het programma dus niet klagen en doorgaan!

Eens aangekomen in het bos ben je vrij snel blij dat je daar bent en niet in je bed, echt prachtig om zien dat Buggenhout bos onder een wit laagje vorst! Ik heb wel nog veel moeten zoeken naar wat ik op foto wou en hoe, ik kan me inbeelden dat je betere foto’s maakt als je de omgeving goed kent en weet waar naartoe.

Les geleerd, eerst verkennen dan klaarstaan op de juiste moment en vooral genieten, ah en niet vergeten omlaag kijken die plassen modder zie je minder makkelijk liggen onder dat wit en van 1 nachtje te vriezen zijn die nog steeds sappig!

Soms heb je even nood aan een goede wandeling om eens af te koelen. Nu met dit weer en ‘s nachts ‘loopt’ dat niet altijd zo vlot, maar ik had wel een paar dingetjes gezien die ik op foto wou vastleggen. Aangezien we deze middag van een verwarmend zonnetje konden genieten ben ik er even op uitgetrokken. Want geef nu toe zoveel kansen hebben we hier niet om van de sneeuw te genieten en ik vind sneeuw eigenlijk iets heel dankbaar. Het is toch een beetje de equalizer in de natuur, en voor de mens verplicht het je om je routines aan te passen.

Dus ik ben een uurtje in het veld hierachter getrokken, helemaal niet ver en toch een beetje rust. Wat ik wel wat vervelend vind is dat dit stukje veld volledig is omringd door huizen. Maar goed het is ook een uitdaging en naast de rare blikken van voorbijgangers was het best te genieten in het zonnetje.

Ik vond de opnames al niet makkelijk met al dat wit, maar ook in de nabewerking was het wat zoeken, en vooral proberen. Daarboven is het beeldscherm van mijn pc stuk, met als resultaat dat ik nu op een klein ouder scherm werk waar ik continu die ene dode pixel wil wegclonen!

Begin deze week (ook soms maandag genoemd, maar dat klink zo negatief) hebben we onze laatste les in de studio doorgebracht. Hoewel ik het aanvankelijk zag als een verloren les bleek het een van de leukste lessen te zijn. We hadden een leuke sfeer tijdens de les, ik vermoed omdat iemand had voorgesteld nog iets te gaan drinken na de les, alé ik ben vrij zeker dat dit de belangrijkste factor was. En Tom was zo vriendelijk zijn koppeltje te delen met ons dus konden we allemaal een beetje productief zijn! (Tom is iemand als je er zo’n 2 in de auto zet, kom je altijd op je bestemming) Ik moet zeggen ik was blij dat ik de camera even mocht uithalen en enkele foto’s kon maken. Onze leerkracht Hilde wijst ons er steeds op dat previsualisatie heel belangrijk is en deze keer kon ik me vrij goed inbeelden waar ik naartoe wou met de foto’s mede dankzij de toch wel speciale looks van het model.

Toen ik thuiskwam en de foto’s op pc zag ben ik meteen aan het werk gegaan in Photoshop, en enkele uren later had ik deze resultaten waar ik zelf heel tevreden van was. Ik zou zeggen laat gerust je mening horen, op een respectvolle manier kan dit altijd. Hou wel in gedachten dat dit een heel specifieke stijl is en het je of helemaal ligt of helemaal niet aanspreekt.